11 min czytania

Uproszczony Plan Urządzenia Lasu (UPUL) — kompletny poradnik dla właściciela lasu

Jeśli jesteś właścicielem działki leśnej, prędzej czy później usłyszysz skrót „UPUL”. To dokument, który w praktyce decyduje o tym, co wolno Ci zrobić w swoim lesie, ile drewna możesz pozyskać i ile zapłacisz podatku leśnego. Poniżej znajdziesz wyjaśnienie, czym właściwie jest UPUL, jak go zdobyć (razem z gotowym wzorem e-maila do starostwa), jak go czytać krok po kroku, a także słownik najważniejszych symboli i skrótów, które znajdziesz w tabelach.

Czym jest UPUL?

Uproszczony plan urządzenia lasu to podstawowy dokument planistyczny dla lasów, które nie należą do Skarbu Państwa — a więc przede wszystkim dla lasów prywatnych, a także dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Sporządza się go na 10 lat i to on — a nie „widzimisię” właściciela — określa, jaką gospodarkę leśną można legalnie prowadzić na danej działce.

Dla lasów rozdrobnionych, leżących w kompleksach do 10 ha, funkcję UPUL-u pełni czasem decyzja starosty wydana na podstawie dokumentacji inwentaryzacji stanu lasu (ISL).

Szczegółowe zasady sporządzania UPUL reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska z 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu.

Kto płaci za sporządzenie planu?

Co do zasady UPUL i ISL są sporządzane na koszt i zlecenie starosty przez specjalistyczne jednostki urządzeniowe. Wyjątkiem są lasy należące do osób prawnych, spółek, parafii czy gmin — te podmioty pokrywają koszt sporządzenia dokumentacji samodzielnie.

Jakie grunty obejmuje plan?

UPUL obejmuje:

  • lasy ujęte w ewidencji gruntów i budynków jako „Ls”,
  • grunty przeznaczone do zalesienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
  • dodatkowo — grunty inne niż leśne (pastwiska, łąki, role), na których faktycznie rośnie las spełniający wymogi ustawy o lasach, o powierzchni nie mniejszej niż 0,10 ha.

Podstawowym obiektem, dla którego sporządza się plan, jest zwykle cały obręb ewidencyjny (lub np. lasy wspólnoty gruntowej, stowarzyszenia właścicieli, lasy gminne).

Co dokładnie zawiera UPUL?

Plan to nie jedna kartka — to obszerna dokumentacja tekstowo-tabelaryczno-mapowa. Najważniejsze elementy to:

  1. Opis ogólny — powierzchnia opracowania, tabele klas wieku wg gatunków i funkcji lasu, opis struktury własności, warunki przyrodnicze, maksymalna miąższość drewna możliwa do pozyskania, charakterystyka zabiegów hodowlanych, zagadnienia ochrony lasu.
  2. Opisy taksacyjne drzewostanów — czyli „karta informacyjna” każdego wydzielenia: powierzchnia, funkcja lasu (gospodarczy czy ochronny), siedliskowy typ lasu, typ drzewostanu docelowego, udział procentowy gatunków, gatunek główny wraz z wiekiem i bonitacją, miąższość i zadrzewienie, planowane wskazania gospodarcze oraz możliwa do pozyskania miąższość.
  3. Zestawienie powierzchni lasów ochronnych i walorów przyrodniczych.
  4. Zestawienie zadań gospodarczych projektowanych na 10 lat.
  5. Wykaz powierzchni leśnych niezalesionych.
  6. Rejestr działek leśnych i gruntów do zalesienia według właścicieli.
  7. Rejestr działek leśnych ze wskazaniami gospodarczymi dla poszczególnych właścicieli.
  8. Wykaz zmian działek leśnych w stosunku do rejestru gruntów — czyli miejsca, gdzie stan faktyczny nie zgadza się z ewidencją (np. grunt rolny, na którym faktycznie rośnie las, albo działka „Ls”, która w ocenie taksatora jest trwale wylesiona).
  9. Wykaz właścicieli i skorowidz działek (fakultatywnie).
  10. Wykaz skrótów i słownik pojęć leśnych.
  11. Mapy gospodarcze lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia.

Całość jest sporządzana zarówno w formie papierowej/tekstowej, jak i cyfrowej — jako baza danych oraz mapy w systemie GIS.

Jak zdobyć UPUL dla swojej działki?

To dobra wiadomość: nie musisz nic zamawiać ani płacić — plan dla Twojego obrębu ewidencyjnego już istnieje (albo jest właśnie tworzony) i jest dokumentem jawnym, dostępnym w starostwie powiatowym właściwym dla położenia działki.

Są dwie główne drogi:

1. Projekt planu w trakcie konsultacji społecznych. Zanim UPUL zostanie zatwierdzony, jego projekt jest wykładany do publicznego wglądu na 60 dni w siedzibie urzędu gminy. Wójt/burmistrz/prezydent informuje o tym pisemnie właścicieli lasów. W ciągu 30 dni od wyłożenia możesz złożyć zastrzeżenia lub wnioski dotyczące zapisów planu (np. błędnego opisu taksacyjnego).

2. Plan już zatwierdzony. Jeśli plan dla Twojego obrębu już obowiązuje, najprościej jest napisać e-mail lub pismo do wydziału ochrony środowiska/leśnictwa starostwa powiatowego z prośbą o udostępnienie wyciągu z UPUL dotyczącego Twojej działki.

Gotowy wzór e-maila do starostwa

Możesz go śmiało skopiować i dostosować (podaj swoje dane oraz numer działki/obrębu):

Temat: Prośba o udostępnienie wyciągu z uproszczonego planu urządzenia lasu

Szanowni Państwo,

zwracam się z uprzejmą prośbą o udostępnienie wyciągu z uproszczonego planu urządzenia lasu (UPUL) obowiązującego dla działki ewidencyjnej nr [numer działki], obręb [nazwa obrębu], gmina [nazwa gminy], powiat [nazwa powiatu], której jestem właścicielem/współwłaścicielem.

W szczególności proszę o:

  • opis taksacyjny wydzieleń znajdujących się na wskazanej działce,
  • wskazania gospodarcze przewidziane dla tej działki w bieżącym 10-leciu,
  • fragment mapy gospodarczej obejmujący wskazaną działkę,
  • informację, czy działka figuruje w wykazie zmian powierzchni leśnej w stosunku do rejestru gruntów.

W załączeniu przesyłam [ewentualnie: skan aktu własności / numer księgi wieczystej — jeśli starostwo tego wymaga].

Będę wdzięczny/wdzięczna za przesłanie dokumentów drogą elektroniczną na adres [Twój e-mail] lub o informację, w jaki sposób mogę odebrać je osobiście.

Z poważaniem, [Imię i nazwisko] [Adres do korespondencji] [Numer telefonu]

Wskazówka: jeśli nie znasz numeru działki, ale znasz jej lokalizację, numer możesz odczytać z mapy dołączonej do planu, dostępnej często także w geoportalu powiatowym.

Jak czytać UPUL krok po kroku?

Dokument wygląda na skomplikowany, ale posługiwanie się nim sprowadza się do kilku prostych kroków:

  1. Wybierz plan właściwego obrębu ewidencyjnego, w którym leży Twoja działka.
  2. Ustal numer działki. Jeśli go nie znasz, odczytaj go z mapy dołączonej do planu albo zapytaj osobę nadzorującą o numer Twojej „grupy rejestrowej”.
  3. Znajdź swoją działkę w „Wykazie działek” — znajduje się on w końcowej części zestawień tabelarycznych (patrz spis treści). Sprawdź, jakie pododdziały (wydzielenia) się na niej znajdują.
  4. Przejdź do „Rejestru działek leśnych i gruntów do zalesienia wg właścicieli”. Znajdziesz tam: powierzchnię objętą planem, skrócony opis taksacyjny (gatunek główny), wskazania gospodarcze oraz masę drewna możliwą do pozyskania.
  5. Sprawdź szczegóły w tabeli „Opis taksacyjny”, posługując się numerem oddziału i pododdziału (np. 2-g). Znajdziesz tam m.in. udział poszczególnych gatunków, ich wiek oraz wymiary (pierśnicę, wysokość).
  6. Zlokalizuj działkę na mapie gospodarczej dołączonej do planu.
  7. Sprawdź „Wykaz zmian powierzchni leśnej w stosunku do rejestru gruntów”. Jeśli Twoja działka się tam znajduje, oznacza to, że w rzeczywistości jest użytkowana inaczej, niż wynika to z ewidencji, albo nie spełnia ustawowej definicji lasu.

Ważna uwaga praktyczna: wykonawca planu opiera się wyłącznie na danych ewidencyjnych ze starostwa i nie może ich samodzielnie zmieniać. Jeśli chcesz zgłosić uwagi dotyczące błędów w klasyfikacji gruntów lub niezgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, nie załatwi tego wykonawca UPUL — to odrębna sprawa do ewidencji gruntów. Uwagi do samego planu powinny dotyczyć opisu taksacyjnego: lokalizacji drzewostanu, powierzchni, składu gatunkowego, wieku itp.

Słownik symboli i skrótów używanych w UPUL

Tabele w planie posługują się rozbudowanym systemem skrótów. Oto najważniejsze grupy.

Rodzaj użytku gruntowego (najczęstsze)

SkrótZnaczenie
Lslasy i grunty leśne
Lzgrunty zadrzewione i zakrzewione
Łłąki
Pspastwiska trwałe
Rgrunty orne
Ssady
Nnieużytki
Wrowy
Ws / Wpwody śródlądowe stojące / płynące
B, Ba, Bi, Bp, Bztereny zabudowane, przemysłowe, inne, niezabudowane, rekreacyjne
drdrogi

Siedliskowy typ lasu (przykłady terenów nizinnych)

SkrótZnaczenie
BSbór suchy
BŚWbór świeży
BMŚWbór mieszany świeży
LMŚWlas mieszany świeży
LŚWlas świeży
LWlas wilgotny
OLols
OLJols jesionowy
las łęgowy

(Analogiczne oznaczenia istnieją dla terenów wyżynnych, podgórskich i górskich — z dopiskiem WYŻ lub G, np. LGŚW — las górski świeży.)

Klasy jakości gruntu

Od I (najlepsza) do VI (najsłabsza), z podklasami np. IIIA, IIIB, IVA, IVB oraz VIZ (klasa zdegradowana, nieprzydatna do uprawy).

Gatunki drzew — najważniejsze skróty

SkrótGatunekSkrótGatunek
SOsosna zwyczajnaDBdąb (DB.S — szypułkowy, DB.B — bezszypułkowy)
ŚWświerk pospolityBKbuk pospolity
JDjodła pospolitaBRZbrzoza brodawkowata
MDmodrzew europejskiOLolsza czarna
GBgrab pospolityJSjesion wyniosły
LPlipa drobnolistnaOStopola osika
KLklon pospolityWZwiąz pospolity

Wskazania gospodarcze — najczęstsze

SkrótZnaczenie
BZbrak zabiegu
CW / CPczyszczenia wczesne / późne
TW / TPtrzebież wczesna / późna
CSScięcia sanitarno-selekcyjne
ODN-ZRBodnowienie zrębów
ODN-HALodnowienie halizn
ODN-LUKodnowienie luk
DO ZALpowierzchnia przeznaczona do zalesienia
IA–VIII (rębnie)poszczególne rodzaje rębni (sposobów wyrębu i odnowienia lasu), np. IA — rębnia zupełna wielkopowierzchniowa, IIIA — rębnia gniazdowa zupełna, V — rębnia przerębowa

Rodzaj powierzchni leśnej

SkrótZnaczenie
D-STANdrzewostan
HALhalizna (grunt pozbawiony drzewostanu ponad 5 lat)
PŁAZpłazowina (drzewostan mocno przerzedzony)
ZRĄBzrąb
SUKCESJAsukcesja (samoistne zalesianie się terenu, np. dawnej łąki)

Udział gatunku w drzewostanie

Liczby 1–10 oznaczają udział w dziesiątkach procent (np. „7″ = 70% udziału). Skrót PJD oznacza udział poniżej 5% pojedynczo, a MJS — poniżej 5% miejscami.

Kilka kluczowych pojęć wyjaśnionych prościej

  • Bonitacja — ocena zdolności produkcyjnej drzewostanu (porównanie jego wysokości z wysokością „wzorcowego” drzewostanu tego samego gatunku i wieku). I = najwyższa jakość, V = najniższa.
  • Typ drzewostanu (TD) — docelowy skład gatunkowy, do jakiego dąży się w hodowli lasu na danym siedlisku, np. TD BkDbSo oznacza docelowy udział buka, dębu i (dominującej) sosny.
  • Rębnia — sposób prowadzenia wyrębu drzewostanu połączony z jego odnowieniem; różne rębnie (oznaczane cyframi rzymskimi z literami, np. IA, IIIA, IVD) różnią się m.in. wielkością powierzchni cięcia i sposobem, w jaki powstaje nowe pokolenie drzew.
  • Drzewostan rębny — drzewostan, który osiągnął wiek i zasobność uzasadniające wyrąb.
  • Odnowienie naturalne / sztuczne — powstawanie nowego pokolenia drzew z samosiewu lub odrośli (naturalne) albo poprzez sadzenie/siew (sztuczne).

Obowiązki właściciela lasu wynikające z UPUL

Posiadanie lasu prywatnego to nie tylko prawo do korzystania z niego — to również konkretne obowiązki:

  • Gospodarka zgodna z planem. Zabiegi gospodarcze (wycinka, trzebieże, odnowienia) powinny być prowadzone zgodnie ze wskazaniami zapisanymi w UPUL dla danego wydzielenia — nie „na oko”.
  • Nieprzekraczanie maksymalnej miąższości pozyskania. Plan określa maksymalną ilość drewna możliwą do pozyskania w danym 10-leciu — jest to swoisty „limit” gospodarki na Twojej działce.
  • Podatek leśny. Podstawą opodatkowania podatkiem leśnym jest powierzchnia lasu wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Z podatku zwolnione są lasy z drzewostanem do 40. roku życia oraz wpisane indywidualnie do rejestru zabytków. Stawka podatku od hektara odpowiada równowartości 0,220 m³ drewna, liczonej według średniej ceny sprzedaży drewna przez nadleśnictwa (ogłaszanej komunikatem Prezesa GUS).
  • Zgłaszanie zmian. Jeśli faktyczny stan gruntu różni się od zapisów w planie lub w ewidencji (np. działka „Ls” jest trwale wylesiona, albo odwrotnie), warto to zgłosić — zmiany w UPUL wymagają aneksu zatwierdzonego przez starostę.
  • Współpraca z nadzorem leśnym. Realizację zapisów planu nadzoruje zwykle nadleśniczy właściwy terytorialnie — to on opiniuje projekt planu i może zgłaszać zastrzeżenia w toku jego tworzenia.

Jak UPUL wpływa na inne dokumenty?

Ustalenia UPUL dotyczące granic i powierzchni lasów (w tym lasów ochronnych) są uwzględniane w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz w ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Co ważne — dane w EGiB dotyczące lasów nie mogą być aktualizowane bez wcześniejszej zmiany w UPUL. Innymi słowy, to plan urządzenia lasu rozstrzyga o wpisach w ewidencji, a nie odwrotnie.

Zatwierdzenie i zmiany w planie

Po uzyskaniu wymaganych opinii (m.in. nadleśniczego, a w niektórych przypadkach regionalnego dyrektora ochrony środowiska czy komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej — dla dużych kompleksów leśnych o podwyższonym zagrożeniu pożarowym) UPUL zatwierdza starosta w formie zarządzenia. Dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa plan zatwierdza minister właściwy do spraw środowiska.

Zmiany w już obowiązującym planie wprowadza się w formie aneksu zatwierdzonego przez starostę — np. gdy z powodu szkody lub klęski żywiołowej trzeba zwiększyć rozmiar pozyskania drewna ponad wartość pierwotnie ustaloną w planie.


Podsumowanie: UPUL to dla właściciela lasu prywatnego dokument równie ważny jak akt własności — określa, co, gdzie i kiedy wolno wyciąć, jakie są plany odnowień oraz jaką powierzchnię i podatek leśny wykazuje Twoja działka. Zdobycie go to zwykle jeden e-mail do starostwa, a jego odczytanie — mimo rozbudowanej symboliki — sprowadza się do kilku prostych kroków: znajdź działkę, sprawdź opis taksacyjny wydzielenia, zweryfikuj wskazania gospodarcze i sprawdź, czy nie figurujesz w wykazie rozbieżności z ewidencją gruntów.